به گزارش رخداد شمال، ماه رجب ماه سلوک و زدودن زنگارهای شیطانی از آیینه دل است، ماه ولایت و برافروختن چراغ معرفت در شبستان وجود است، ماه رجب ماه اعتکاف است.

اعتکاف، فرصت مناسبی است تا انسان که در پیچ‌وخم‌های مادیات غرق شده، خود را بازیابد و از خدا بخواهد او را در راه راست ثابت قدم نگه دارد تا به دریای بیکران انس و مهر خداوند بپیوندد که سراسر مغفرت و رحمت است.

در اعتکاف، باید زمام دل و جان را به دست خدا سپرد و همه اعضا و جوارح را در حصار اراده حق به بند کشید، به خویشتن پرداخت و معایب، کاستی‌ها و دردهای خود را شناخت و در جست وجوی درمان بود، باید نامه عمل را مرور کرد و به فکر تدارک و جبران فرصت‌های از دست رفته بود.

در اعتکاف، می‌توان به مرگ اندیشید و خود را برای حضور در پیشگاه خدای مهربان آماده کرد…

آری اعتکاف میثاقی است دوباره، عهدی است صدباره و نگاهی است یک باره به عمق ناپیدای عشق.

سه روز خود را برای او مخلص کردن، عشق را در سحر معنا کردن و روزه را آغاز وصال دانستن. اعتکاف، حج کوچکی است در دل، عمره بزرگی است در نفس، قربانگاه زیبایی است در قلب. سه شب بیداری از سوز عشق و بیزاری از دنیا و خود را در زمزم معرفت شستشو دادن.

پیامبر صلی‌الله علیه و آله می‌فرمایند:

معتکف معتکف الذُّنوبَ ویجرى‏ لَهُ مِنَ الأجرِ کَأجرِ عامِلِ الحَسَناتِ کل‌ها

معتکف همه گناهان را در بند می‌‏کند. مانند کسى که همه خوبی‌ها را انجام داده است به او پاداش داده می‌شود.

از نیایش‌های زیبای امام علی(ع):

خدایا از من در گذر آنچه را از من بدان داناترى و اگر بار دیگر به آن باز گردم تو نیز به بخشایش باز گرد.

خدایا آنچه از اعمال نیکو که تصمیم گرفتم و انجام ندادم ببخشاى.

خدایا ببخشاى آنچه را که با زبان به تو نزدیک شدم ولى با قلب آن را ترک کردم.

خدایا ببخشاى نگاه‌هاى اشارت‌آمیز و سخنان بى‌فایده و خواسته‏‌هاى بى‌مورد دل و لغزش هاى زبان.

خطبه ۷۸ نهج البلاغه ؛ در این روزهای آسمانی و معنوی دعاگویتان هستیم